..I..am's profile-·(¯`*..ให้ความรักคุ้มคร...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
-·(¯`*..ให้ความรักคุ้มครองเราไว้*´¯)·-April 28 ...แอบเศร้า.... วันนี้มีฟามสุกจังเย้ย
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกาน
กล้าที่จะก้าวออกมา
มาเจอคนใหม่ๆโลกใหม่ๆ
รู้แต่ว่าวันนี้สนุกมาก
คิๆ..มิตรภาพงดงามเสมอ..
.....................
สี่แพร่ง.....
น่ากัวแต่สนุกได้ใจ
รุ้แต่ว่ามีฟามสุกที่สุดเลย
...โดยเฉพาะเรื่องยันต์สั่งตาย
จ้าก...เสียวมากมาย
คิๆ...........  March 05 ...พูดไม่ออก... ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนแบบนี้ ก่อนที่ใครๆจะรู้
เคยคิดอยากจะบอกให้คนอื่นๆได้รู้
แต่....คิดว่าคงไม่มีใครเชื่อ
วันหนึ่ง เมื่อพวกเขาเหล่านั้น
ได้เจอกับตัว คงจะรู้เอง
เพื่อนน่ะ...เป็นคนน่ะ
เพื่อนกานมีอารายก้อพูดกานได้
ไม่ใช่บอกว่าพูดได้ๆ
พอเอาเข้าจริง..ก้อรับไม่ได้
เราน่ะสุภาพพอตัว รู้ว่าอะไรควรไม่ควร
โตๆกานแล้ว คิดเองได้
เอาเป็นว่า เราไม่คิดอารายมาก
เทอทำตัวของเทอเอง
หวังว่าวันหนึ่ง เมื่อเทอไปเจอ คนแบบเดียวกับเทอ
เทอคงจะเข้าใจ เวลาที่มานปฏิบัติ
แบบเดียวกะที่เทอปฏิบัติกะเรา
โลกใบนี้ มีคนอีกมากมาย
ขอให้เทอโชคดี...
February 24 ...วันที่เราต่างไม่เข้าใจ... ........จะเริ่มต้นว่าอารายดีล่ะ...
เค้าคิดอารายไม่ออก ทั้งโกรธและโมโห
บุ๊คน่ะ ...ไม่ให้ความสำคัญกะเค้าเลยนะ
แค่มารับเค้าให้ตรงเวลา..ไม่เลย....
แค่นี้ทำไม่ได้....
........เหตุผลปัญญาอ่อนที่เราจะเลิกกัน
..ตอนที่เราจะเลิกกัน เค้าเสียใจ
แต่ว่าความโกรธมันมีมากกว่า
ช่างมันว้อย.....ไม่สนใจอ่ะ
แล้วไง...นั่งเสียใจกะสิ่งที่ทำลงไป
เป็นห่วงว่าหมูอ้วนจะเป้นไรหรือเปล่า
ง่า...จุ๊บๆ..เค้าขอโทษนะ
..................................
สัญญาสิ ว่าจะไม่ทำร้ายตัวเอง
เค้าแทบจะขาดใจ...
เมื่อนึกว่าหมูอ้วนทำอารายโง่ๆ
แง้ๆๆๆหมุอ้วนบ้า
ถึงเค้าจะโกรธ เค้าก้อรักหมูอ้วนอยู่นะ
ไม่ยอมปล่อยให้เป็นอารายง่ายๆหรอก
.....................................
เค้ารู้แล้ว..เค้ารักหมูอ้วนมากแค่ไหน..
เราจะไม่เลิกกันใช่ไหม....
จุ๊บๆๆๆ.......................
ขอให้เรารักกันตลอดไป
ไม่ว่าจะทะเลาะกัน
เราก้อจะไม่เลิกกันแน่นอน
..........................
December 11 ...ใครจะเข้าใจ... แอบเศร้าเล็กน้อย....
หมูอ้วนให้กำลังใจเค้าตลอดเลย
ขอบใจนะ.........
###########
ในวันที่ใจมันจะยอมแพ้
วันที่มองไม่เห็นแสง วันที่ชีวิตไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรง ไม่มี เหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ และยังต้องเจอพายุฝน ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา ที่จะพบกับใครสักคน แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ฉันนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มี อะไรที่เหลือเลย..... ปัญหาทยอยเข้ามาสุม มันคอยจะรุมให้แพ้ ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา ที่จะพ้นจากความอ่อนแอ แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแม้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี ฉันจะรอวันนั้น เพราะฉันรู้ว่าเขามีอยู่จริง และจะไม่ทิ้งให้ฉันไหวหวั่น เขาไม่ใช่แค่ความฝัน..... ฉันนั้นจะรอคอยวันเวลา ที่จะพ้นจากความอ่อนแอ แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแม้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี.... ฉันจะรอวันนั้น แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแม้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี.... ฉันจะรอวันนั้น ############
November 29 .....แอบเหงา.... เปิดเทอมมาได้สักพักแล้ว.....
เรียนไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลยว่ะ แง๊ๆๆๆเศร้าใจ
ตั้งใจเรียนก้อแล้ว ยังเรียนไม่รู้เรื่อง
รับน้องที่ผ่านมา สนุกมาก กรั๊กๆๆๆ
เป็นพี่นำกลุ่ม อย่างกลุ้มใจเลย
สุดท้าย มันส์ดี ได้เล่นเกมส์กะน้อง
สนิทกะเพื่อนๆมากขึ้น
ได้ทำงานร่วมกาน ได้ช่วยเหลือกาน
หุหุ แอบหนีกลับก่อน
ตั้งแต่เปิดเทอมมา......งานเยอะมากเลย
แทบไม่มีเวลาพักผ่อน ..เงอะ
เรียนแคลอีก จะรอดไหมกรู
ไม่เปงไร ชีวิตมันต้องเดินต่อไป
ก้ากๆๆๆๆ หัวเราะทั้งที่ร้องไห้ แง๊ๆๆ November 26 ...ฉันคนเก่า... นี่ตัวฉันหรือใครกัน ยิ่งดูแล้วเศร้าใจ ปล่อยตัวเองไม่สนใจ ว่าใครเป็นห่วง เอาแต่ร้อง ร้องไห้ไปวันๆ ไม่สงสารตัวเองบ้างเลย จะคิดถึง ถึงเขาให้ต้องเจ็บอีกแค่ไหน ยังไงเขาคงไม่คืนมา กลับไปเป็นฉันคนเก่า ที่เหงาในบางวัน แต่ไม่เคยต้องร้าวราน และร้องไห้ให้ใคร ไปแคร์เขาทำไม ให้เสียใจมากมาย คุ้มไหมเพื่อคนไม่รักกัน กลับเป็นฉันคนเก่าลืมเขาทิ้งไป ก่อนนั้นเคยไม่มีใคร ก็ยังยิ้มได้เลย ก็คงทำได้เหมือนเคย ใช่ไหมตัวเรา มันอาจเหงา เคว้งคว้างไม่มีใคร ไม่เคยกลุ้มใจเสียน้ำตา จะคิดถึง ถึงเขาให้ต้องเจ็บอีกแค่ไหน ยังไงเขาก็ไม่คืนมา กลับไปเป็นฉันคนเก่า ที่เหงาในบางวัน แต่ไม่เคยต้องร้าวราน และร้องไห้ให้ใคร ไปแคร์เขาทำไม ให้เสียใจมากมาย คุ้มไหมเพื่อคนไม่รักกัน กลับเป็นฉันคนเก่าลืมเขาทิ้งไป กลับไปเป็นฉันคนเก่า ที่เหงาในบางวัน แต่ไม่เคยต้องร้าวราน และร้องไห้ให้ใคร กลับไปเป็นฉันคนเก่า ที่เหงาในบางวัน แต่ไม่เคยต้องร้าวราน และร้องไห้ให้ใคร ไปแคร์เขาทำไม ให้เสียใจมากมาย คุ้มไหมเพื่อคนไม่รักกัน กลับเป็นฉันคนเก่าลืมเขาทิ้งไป October 05 .....เปลี่ยว..........เฮ้ย...สอบอังกฤษไปแว้ว...1 ตัว
รอดตัวไป 1 ยังเหลืออีกเพียบ.....
........................................
เวลากรูก้อไม่ค่อยจะมีเลย.....
7 วันใช้เต็มmax............
อยากกลับบ้านว้อย.....ไปหาพ่อหาแม่หาน้อง
และนังแดงที่รัก....นังโก้ที่ชัง
อยากเจอเพื่อนเก่าๆๆที่ไม่รู้ว่าป่านนี้
จะเปงยังไงกันบ้าง........
หัวใจอ่อนแอเหลือเกินช่วงนี้....
อ่อนแอและอ่อนล้าที่สุดเลย
............................................
อยู่กะเพื่อนก้อสนุกดี...มีความสุข....
ไปเรียน รด ก้อมีความสุข....
ไปทำงานก้อมีความสุข.....
เบื่อตอนนั่งรถอย่างเดียว.....
.......................................
ก้อคงจะใช้ชีวิต จนลืมคำว่าเบื่อไปเลย....
..................................................
ในวันนี้ฉันยังคงเดินก้าวต่อ...ก้าวต่อไป..แม้ว่าอ่อนแรง
....................................................
ถ้าทุกวันมีกิจกรรมให้ทำ...ก้อคงไม่เบื่อ ...
อยากเที่ยวก้อไป.....ไม่ไหวก้อกลับมานอน..
....................................................
September 10 ....คือความเข้าใจ.... มีความสุขที่สุดเลย เค้าอ่า
หลังจากที่เหนื่อยๆๆจนสายตัวแทบขาด
ไม่มีเวลาทำอารายสักอย่าง
การเรียนก้อตกต่ำ ทำตัวเองทั้งนั้น
เค้ามีความสุขจริงๆนะ
ที่หมูอ้วนคอยดูแลเค้าตลอดเวลา
เค้าอ่า บางที่ก้อทำตัวงี่เง่า
แต่บุ๊คงี่เง่ากว่า 555
ก้อดีนะที่เราคบกานมาตั้งนานแล้ว
เค้ายังเสมอต้นเสมอปลาย
ก้อมีบุ๊คแหละ ที่ไม่คอยจะเหมือนเดิม
รักเค้ามากมายกว่าเดิม อิอิ
อ้ายลาว...คิดถึงนะ....
ดีใจที่หมูอ้วนมาหาเค้าทุกครั้ง...
เค้าอยากได้อาราย หมูอ้วนจัดหาให้ทุกอย่าง
แสนดีจังเลย .....
แต่เค้าไม่ค่อยจะรักษาอารายที่หมูอ้วนให้เค้าเลยอ่า
<<อารายที่มานอยู่กะเฟิร์นก้อพังทุกอย่างแหละ>>
ชอบว่าเค้านัก หมูใจร้าย.....
อ้อ..เค้าอ่า...ขอสัญญาว่า
จะรักษา N-GAGE ของบุ๊คเท่าชีวิต
แต่ตอนนี้ปุ่มมานจะพังแล้วอ่า
เค้ากดเกมส์แรงไปหน่อย
...........................
อย่าว่าเค้าเลยนะจ๊ะ.....
หมูอ้วนใจดี .....
-----------------------------
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกานเนิ่นนานถึงจนวันตาย
ฉันขอได้ไหม.......ม..ม..ม.
September 04 ....ขี้เกียจ... แง๊ๆๆๆ เรียนไม่รู้เรื่องเลยวันนี้อ่า
ไม่ได้มีสมาธิเลยนะ
ก้อยังดีที่รู้ตัว..ม่ายเปงไร..
พรุ่งนี้จะตั้งใจเรียน
เด๋วนี้มาเรียนสายจัง.....
ก้อง่วงนอนอย่างแรง
ตื่น 6โมง แต่ลุก 7 โมง
กว่าจะถึงมหาลัย ก้อ8.30 พอดี
แบบว่าช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลย
จะไปเลี้ยงสายวันเสาร์นี้
เจอกานที่เสาวรีย์
เหอะๆๆ ตื่นเต้นจัง
August 30 ........เบื่อ.........แกร๊ก.......เซ็งเป็ดว้อย...........แฮ่.....อยากแดกคน เบื่อเป็นนะว้อย....... อารมณ์เสีย อารมณ์เสีย........อารมณ์เสีย..... ................................... กรูอย่างเซ็ง...แม่ง...........สาด.................. สงสัยจะเปงวันนั้นของเดือนเลยหงุดหงิดเปงพิเศษ
แต่ไม่เปงไร......เหอะๆๆๆตอแหลอีกและ... เปงก้อบอกว่าเป็นสิว้อย...... ----------------------------------- กรูได้เรียนรู้ว่า.............. บางครั้งที่กรูต้องอดทนอารายมากๆๆ การที่ได้พูดออกมา......แกร็กๆๆๆๆ มันทำให้นอนหลับฝันดีว้อย........... ------------------------------ ไม่งั้นไม่ไหว........................... กรูเซ็งอยู่คนเดียว..................... .................................................... โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า...... ท่องไว้....แม่งสาด................. ----------------------------------------- ขอบคุณพ่อกะแม่.....สอนสั่งสอนให้อดทน ................................................................... ไม่มีใครได้ดั่งใจเรา....ในเมื่อเรายังไม่ได้ดั่งใจตัวเอง.... .............................................................. ไม่ได้ดั่งใจกรู...........กรูไม่เคยว่า....เมิงเลย…. แต่กรูไม่ได้ดั่งใจเมิง.............. ก้อช่วยหุบปากทีเหอะ....รำคาญ...... การใช้เสียงไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเท่าไร ความเงียบสำหรับกรู.....คือคำตอบที่ดี... อย่ากวนใจกรูไปมากกว่านี้......... ------------------------------------------ ขอบคุณที่สอนให้กรูรู้จักอดทนมากกว่าเดิม
August 05 ...กว่าจะสอบเสด.... แง๊ๆๆๆๆแม่งเครียดฉิบหาย....อย่างเซ็ง
คนอื่นเขาสอบเสดเปงชาติ....
อะดั้นก้อยังสอบไม่เสดอีก ....
วิชาอังกฤษที่แสนจะเกลียด+กลัว...
ผ่านพ้นมาได้ด้วยดี......
แต่คะแนนยังไม่ออก.....รอดูกานต่อไป...
เคมีตามมาติดๆ....
ที่ออกดั้นไม่ตรงที่อ่าน....
อดหลับอดนอนมาเพื่ออารายไม่ทราบ..
..........................................
ช่างมานไปลุยชีวะต่อดีว่า...
เอาของปู้-ปูที่น่ารักไปซีเปงชาติ...
พรุ่งนี้จะสอบ ก้อยังไม่ได้อ่าน...
อาราย สารชีวะโมเลกุล....
ใครมานจะไปจำไว้......
เยอะโคตร.................
ไอ้สาหร่ายทำพิษ.....มั่วตาลายเลย..
ไม่รุจะเลือกกาข้อไหนดี.....
เซ็งเป็ด....ก้าบๆๆๆ
------------------------------------
เหอะๆๆๆสวู เขียนกานเข้าไป...
วิชาตอแหล...(คำพูดใครว่ะ)
หนาวๆๆนั่งเขียนจนมือแข็ง
จะได้คะแนนเท่าไหรหนอ...
ป้าเอม เขียนเอาโล่ห์
เขียนซะ..ถ้ากระดาษไม่หมด
คงไม่หยุดเขียนเด็ดขาด
------------------------------------
ฟันดา....อิอิ..วิชาสุดโปรด......
ได้ 0 ไปตามระเบียบแน่ๆๆ
ก้อเล่นลอกชาวบ้านซะขนาดนั้น...
เรื่องมานเส้าจริงๆๆ...........
มานคือเรื่องจริงหรือข่าวลือ....
-------------------------------
วิชาที่ตั้งหน้าตั้งตาคอยก้อมาถึง....
จาวา..... สู้นะว้อย....
นั่งย่อใส่ เอ4มาทั้งคืน...
มีประโยชน์มากๆเลย.....
กัดฟันพูด.......ก้อยังดีที่ได้ใช้บ้าง....
ไอ้ช่วงรอสอบเปงเวลาที่ทรมานที่สุดแล้ว...
เหมือนไก่รอจะถูกเชือดยังไงยังนั้น
สอบเสด......ขี้มูกจะไหล...
เหมือนทวารทั้งห้า..จะปะทุออกมา...
ยัง ยังไม่หมดแค่นั้น....มีแลปต่อ...
ไงดันขาดเรียนวันนั้นพอดี....
ทำไม่ได้สิกรู.......
ตายไปกานเลยทีเดียว......
ว่าแล้วไปเกิดใหม่ดีกว่า....
เซ็ง.....
July 16 ....เสด็จไปสำเพ็ง...อะจ๊าก....เวงกำอารายว่ะเนี้ย......... ณ บัดนาว 11.00 ได้ฤกษ์เสด็จไปสำเพ็งซะที.... แต่เจ้ากรรม แม่ชีเอม...เจ้าหล่อนไม่ว๊อน..... ออกมาถึงสุขุมวิท.... นั่นๆๆ40....ขึ้นๆๆๆๆเลย... นี่ๆๆๆเด๋วเรามาไหว้พระกานนะ... ------------------------------ เฮ๊ย.....มันเลยสำเพ็งมาแล้ว.....กำ...จริงๆๆๆๆ... นั่งแท็กซี่ดีกว่าเพื่อความชัวร์..... ซื้อของให้น้องเหอะ.....อืมๆๆๆๆและแล้วก้อได้ของน้องมา..... แง๊ๆๆๆๆๆทั้งเนื้อทั้งตัว เหลือ 40 ว่ะ.... ....ถึงชิดลมพอดีไปก่อนนะโบว์..แล้วเจอกานวันอาทิตย์..... ................................................................... อะดั้นฉายเดี่ยว....รอมา 1 ชม...แม่ง...รถยังไม่มีมาให้เห็น.... ก้อจะบอกว่าวันนี้สนุกดี..... รัก.......เพื่อนๆๆๆๆ......จุ๊บๆๆๆๆ July 06 .....อารมณ์ดี.... เรียนมาก้อหลายอาทิตย์แล้ว แต่ความรู้ยังไม่เข้าหัวเลยว่ะ
แม่ง เครียดจังเลย....โฮ่ๆๆๆมีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้น...
วันนั้น หลอกให้ปูไปดูขี้ในห้องน้ำ ...ก๊ากๆๆๆ
หนูปูผู้น่ารักและแสนดี....โดนเข้าไปเต็มๆตา
อ่านหนังสือแทบทุกวัน แต่หลับเปงส่วนใหญ่
ก้อเรียนมา รู้สึกเริ่มสนิทกะเพื่อนๆมากขึ้น
ก้ออ่ะนะ ยังไงก้อได้ง่ะ ไม่ค่อยจะมีปัญหาอาราย
การบ้านก้อเยอะๆๆอ้อ ต้องขอขอบคุณหนูปู
ที่ให้copyเลกเชอร์ชีวะ...แต้งกิ่ว
หนูปลาที่มาช่วยลงจาวาที่หอนะค๊ะ
และก้อไปกินข้าวด้วยกานบ่อยๆ
อาม่าแนน ที่ช่วยเรื่องเรียนอะดั้นบ่อยๆๆ
หนูแป๋ม...ที่คุยเปงเพื่อนแทบตลอด
หนูโบว์ ที่เข้าห้องน้ำทีไหร่ เราสองคนจะเต้นสันฯแทบทุกครั้ง
แม้จะใส่สอบมาก้อเหอะ ไม่ไหวแล้วๆ เอากางเกงในมาๆ
เอ๋....คู่แลปด้วยกานตลอด...ก้อโอเคนะจ๊ะ...
เฟิรนให้เอ๋ทำแทบตลอดเลย...
อีอฟ...ที่ช่วยอธิบายบางสิ่งบางอย่างที่เฟิร์นไม่รู้
อย่างอดทนกะเฟิร์น ขอบใจมากนะ
บอย...ที่เวลาเฟิร์นเดือดร้อนก้อได้บอยคอยช่วยตลอด
ขอบใจมากๆเลยจ่ะบอย....
กุ้ง...ถ้าไม่ได้เทอบอกข้อสอบฟิสิกส์
เฟิร์นก้อคงได้คะแนนไม่ดีค่ะ ขอบใจมากเลย
กัส...ชอบใจมากนะ...หลายๆอย่าง....
จะบอกว่ากัสเปงเพื่อนที่แบบว่าโอเคสำหรับเฟิร์นเลย
เก็บความลับได้ดีทีเดียวนะ และก้อไม่ลืมที่จะบอกเฟิร์น
เรื่องเรียน รด. เฟิร์นนึกว่ากัสลืมซะแล้ว....
หลายๆเรื่องเลยจ่ะ...คือเฟิร์นประทับใจกัส
ตั้งแต่ที่ได้คุยกานในเอ็มแล้ว โฮ่ๆๆๆๆๆๆ
เสี่ย...ก้อช่วยเฟิร์นแบกกระเป๋าตอนไปองครักษ์อ่ะนะ
อย่างหนักเลย ขอบใจมากจ่ะ...
หิวข้าวจังเลย ไว้วันหลังจะมาอัพใหม่นะจ๊ะ...
ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร....งานเยอะชะมัด
June 15 ....เรื่องราวในวันนั้น.... เปิดเทอมมาได้จะสองอาทิตย์แล้ว
เพิ่งจะได้เห็นหน้าน้องเทคตัวเองเปงครั้งแรก
ตื่นเต้นที่สุดเลย น้องน้องที่น่ารัก
เรื่องราวต่อมา...จากที่ได้อยู่กะเพื่อนมานาน
ก้อได้รู้ว่า บางครั้งเราก้อไม่รู้อารายเลย
เพื่อนบางคนที่คิดว่าน่าจะเปงอย่างนี้
แต่แล้วก้อไม่...แปลกๆๆ
เราต้องสัมผัสด้วยตะเอง ถึงจะรู้ว่าเปงยังไง
ก้ออยู่ปีสองแล้วกะว่าจะตั้งใจเรียน
เพื่อตัวเองซะหน่อย หลังจากที่เหลวไหลมา 1ปีเต็ม
อารายที่มานใกล้กานเกินไปมันก้อไม่ดีหรอก
อารายที่ห่างกานเกินไปมานก้อไม่ดี
ต้องหาระยะห่างที่พอดี เพื่อความพอดีของมัน..
 June 06 ....ของขวัญวันเกิด.....6/6/2550
ฮ่าๆๆๆๆๆ และแล้วฉันก้อได้ของขวัญวันเกิด
ที่บรรดากลุ่มแม่บ้านรวบรวมสตางค์ซื้อให้
ร้ายกาจมากเลยนะ ขอบอก
บังอาจมากๆๆๆที่ซื้อ ""บึ้บจัง"" ให้ฉัน
ไม่อยากจะเซ้ด เห็นฉันเปงหมูหรือไงกาน
เห็นปุ๊บ โอ้พระเจ้า ใครมานเปงคนคิดเนี้ย
เอาล่ะนะ พูดจากใจจริงๆก้อคือ
ขอบใจมากเลยนะจ๊ะ
เฟิร์นนะชอบตุ๊กตามากเลย
ดีใจมาก เพราะโดยปรกติแล้ว
เฟิร์นมั่กจะได้ หนังสือ เปงของขวัญอ่า
ซึ่งก้อชอบอ่านะ หนังสืออ่า
แต่เพื่อนๆเฟิร์นดันพร้อมใจกาน
ซื้อหนังสือให้ล่ะสิ ซาบซึ้งสุดๆ
มีอ่านทีเดียวหลายเล่ม
นี่ก้อกะว่าจะรูปบึ้บจังมาลงไว้เปงที่ระลึกด้วย
แต่ต้องรอวันหลังนะจ๊ะ
รัก.......
อ่ามา...โบ...ปู...ปลา...เอม...โบว์แว่น
จุ๊บๆๆๆ.....ฉันอารมณ์ดี....โว้ว..โว้... |
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
%c2%b7-+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
